Anterior

ⓘ Nyctyornis athertoni ye una especie dave coraciforme de la familia Meropidae que vive nel sur dAsia. Ye una especie quhabita principalmente nes escamplaes de lo ..


Nyctyornis athertoni
                                     

ⓘ Nyctyornis athertoni

Nyctyornis athertoni ye una especie dave coraciforme de la familia Meropidae que vive nel sur dAsia. Ye una especie quhabita principalmente nes escamplaes de los montes de los montes. Estiéndese dende Indochina y Hainan hasta la India. Debel so nome a les llargues plumes celestes del so gargüelu.

                                     

1. Descripción

Ye una especie dabeyerucu grande col picu curvado escontra baxo. Tien el final de la cola cuadráu y ensin les plumes llargu y estrechu típiques dotros abeyerucos más pequeños. El color xeneral del so plumaxe ye verde mazana con tono turquesa na frente, cara y cazu. Tien llargues plumes azul celeste que-y dan aspeutu de tener barba cuando les acovana. El color del so banduyu varia dende lamarellentáu al verde oliva y ta llixeramente llistáu en verde o azul. Les poblaciones del sur de la India son de tonos verdes más claros que los del norte. Anque los machos y les femes son similares, les plumes azules del so gargüelu amuesen más reflexos ultravioletes que les de les femes.

El nome científicu de la especie deber al teniente John Atherton, un sobrín de. P. J. Selby que recoyó un espécime de la especie. Selby describió la especie na so obra "Illustrations of Ornithology" publicáu xunto a William Jardine en 1828. Jardine y Selby describir en Illustration of Ornithology diciendo que lexemplar tipu fuera recoyíu nel distritu de Cachar Assam por Y. C. Stuart Baker pero Sir N B Kinnear reasitió la llocalización tipu de la especie en Bangalore. Sicasí la especie ye desaxeradamente rara nesa rexón.

La subespecie nominal atópase na India y delles partes del sudeste asiáticu continental, ente que brevicaudatus ye una población insular de Hainan. La subespecie bartletti del norte de la India descrita por W. N. Koelz incluyir na nominal.

                                     

2. Distribución y hábitat

Labeyerucu barbiazul estender pol les rexones continentales del sudeste asiáticu, amás de la islla de Hainan, y les zones montascoses del subcontinente Indiu. Rexistrar nos montes Satpuras, Ghats occidentales y orientales, Nilgiris, Chota Nagpur y nos montes de les estribaciones meridionales del Himalaya.

Esta especie sen una gran variedá de hábitats principalmente daltitú media pero per debaxo de los 2000 m. El so hábitat típicu yel monte ente pocu y bastante mestu con escamplaes y naltitúes medies. Xeneralmente alcuéntrase en solitariu o en grupos dhasta trés individuos y ta distribuyíu de forma bien fraccionada. La so presencia nuna zona puede pasar desapercibida fácilmente.

                                     

3. Comportamientu

Esta ave emite llamaes altes, pero nun canta frecuentemente. Amás nun ye tan activu como los abeyerucos más pequeños. Entel so llamaes atopen risaos similares a les de los calar y series de Kit-tik. Kit-tik o fondos kyao ". Les pareyes pueden realizar duetos de risaos y repiqueteos que terminen en runfíos curtios. El so vuelu ye onduláu y similar al de los barbudos.

La dómina de cría ye ente febreru y agostu na India, y nel cortexu realicen rituales dalimentación, reverencies y esplegue de la cola. La escavación del nial puede empezar un mes ante de la puesta de los güevos. El nial consiste nun túnel fondu caváu nuna turria fluvial, en quel so fondu suelen poner cuatro güevos esféricos blancos.

Esta especie aliméntase principalmente dabeyes. Esplotal comportamientu defensivu de les colonies dabeya xigante Apis dorsata provocando la salida en masa de les abeyes soldáu pa prindales cuando van escontra ellos. Anque caza principalmente atrapando inseutos al vuelu, tamién los recoyer nes corteces de los árboles. Dacuando pueden incorporase a bandaes con otres especies distintes en busca dalimentu. Reparóse a estes aves ente les flores de Erythrina y Salmalia anque nun ta claru si ye palimentase de néctar o patrapar los inseutos quatraen.